Dutch-NetherlandsEnglish (United Kingdom)

Eefje Lonis en Lou Verhage

Na onze email in november 2017 over kinderleerboerderij Samrong is er door jullie geld gestort op onze bankrekening. Bij ons vertrek konden we een fantastisch mooi bedrag meenemen: € 2484,50.

19.53.02
Op 11 december 2017 vertrokken wij door de heftige sneeuwstorm vertraagd naar Cambodja.
Bij aankomst op Samrong, zo’n 15 km buiten Phnom Penh (de hoofdstad), werden we (met onze vrienden Simone en Gerard)hartelijk begroet en kregen we een rondleiding. Een grote open hal (een soort afdak ) is een centrale gemeenschapsruimte waar aan lange tafels gegeten wordt en allerlei bijeenkomsten worden gehouden. In het midden een tafel met stoelen voor de staf en gasten.

19.53.14
In de centrale hal is ook een kleinere ruimte die als bibliotheek dienst doet met een behoorlijke hoeveelheid boeken, prentenboeken en spelletjes. Ook de twee keukens en afwasruimte zijn gelegen bij de gemeenschapsruimte.

Als je door het hek het terrein opkomt is links het slaapgebouw, waar de kinderen slapen in kleine zalen; de slaapzalen zijn gezellig versierd; er staan (stapel)bedden, kasten en bureautjes. De kinderen moeten zelf alles schoonhouden en opruimen. Naast de slaapgebouwen is nog een huisje met computerlokaal en tevens oefenruimte om te musiceren.

19.53.24
Verder naar achteren op het enorme terrein staan nog enkele kleinere gastengebouwen en het kantoor met daarboven ook slaapruimtes voor vrijwilligers die op Samrong verblijven. Daarachter bevinden zich het open klaslokaal en wasruimtes. Ieder kind wast zijn eigen kleding en ruimt het zelf op. Opvallend is dat dat bij de meisjes geordender gaat dan bij de jongens. Veel ruimte om te spelen en te sporten. Er is ook een grote visvijver. Rondom zijn tuinen waar van alles verbouwd wordt voor eigen consumptie.

19.53.34
Op Samrong, dat al 17 jaar bestaat wonen ongeveer 55 kinderen. Bij de start waren dat alleen maar kinderen die van de vuilnisbelten werden gehaald. De laatste jaren worden er ook kinderen naar Samrong gebracht, omdat er door werkloosheid, alcoholmisbruik of geweld in het gezin niet voor ze gezorgd wordt. De leeftijden varieren van 4 tot 18 jaar. Alle jongere kinderen gaan naar de school in het dorp: de helft ’s ochtends en de andere helft ’s middags. De kinderen die niet naar school zijn, krijgen bijlessen (vooral Engels) in het lokaaltje op het terrein, soms gegeven door een vrijwillger, anders door de enthousiaste assistent manager Phanny. De oudere kinderen zitten op middelbare scholen en enkele ouderen op de universiteit. Twee van de eerste weeskinderen zijn gebleven: Theary (26 jaar) regelt de huishouding en woont met haar man in een huisje op het terrein. Savy (ook 26 jaar), over 2 maanden afgestudeerd technisch ingenieur, woont ook in een huisje op het terrein en ondersteunt de leiding en helpt met technische klussen. Vyrak, kinderarts, is de directeur en wordt geassisteerd door Phanny. Verder zijn er twee tuinmannen en een kokkin in dienst.
Tot zover de context die we aantroffen.
Wat ons meteen en de dagen daarna opviel, is dat de kinderen heel ontspannen en vrolijk zijn. Alles gaat op een natuurlijke manier en heel gedisciplineerd, en er is geen strak regime. Iedereen heeft een algemeen taakje en in groepjes wordt dat uitgevoerd, van water geven aan de struiken en planten tot het verzamelen van bladeren in een kruiwagen. Drie keer per dag gaat de bel en krijgt iedereen een sobere maaltijd. De kinderen spelen met en zorgen voor elkaar . Ouderen helpen de kleintjes. Het is niet voor te stellen, maar er is nauwelijks ruzie of geschreeuw, nee ze hebben samen heel veel plezier en lijken heel gelukkig. Er wordt gesport en er worden allerlei extra activiteiten bedacht en uitgevoerd, zoals de Taekwondo-lessen in het weekend.
Altijd kwam er wel een kind naar je toe en wilde even een praatje of even stoeien of kietelen; daaraan merk je dat persoonlijke aandacht voor deze kinderen heel bijzonder is. De omgang tussen de stafleden en de kinderen is heel ontspannen en vrolijk.

19.53.44
Ik wilde graag lessen geven aan de kinderen en heb afgestemd met Phanny. Nora, een Rotterdamse vrijwilliger die tegelijk met ons arriveerde, en ik zijn in de bibliotheek gedoken en hebben met de aanwezige materialen een aantal lessen bedacht en gegeven aan de kinderen. Eefje, Simone en Gerard assisteerden soms en maakten foto’s. De lessen waren een feest; de kinderen waren heel enthousiast, leergierig en vrolijk. We hebben lesgegeven over constructies (hoge gebouwen), boten, over portretten, de letter van je naam, enz. Alles in het Engels op een creatieve, ontspannen manier, voor de kleintjes soms vertaald in het Cambodjaans, ook met het doel om Engels te leren spreken. De kinderen hebben getekend, geplakt en gezongen.
19.54.00

Een aantal sponsoren vooral uit de omgeving van Rotterdam zorgt ervoor dat Stichting WWCF (World Wide Children Farms) de reguliere exploitatie (salarissen, levensonderhoud van de kinderen, enz.) kan betalen. Wij hadden geld ingezameld om iets extra’s te kunnen doen. We hebben de leiding (Vyrak en Phanny) verteld over onze inzameling en gevraagd of zij ideeën hadden. Zelf wilden we gitaren kopen en een feestje organiseren voor de kinderen. Vyrak en Phanny hebben een begroting gemaakt en ons die overlegd. Daar kwam uit dat ze graag een aantal nieuwe fietsen wilden hebben (de kinderen gaan op de fiets naar school in het dorp), nieuwe software voor de laptops, isolatie voor een dak van een gastenhuisje.
Het feestje zou pas echt een feestje worden als er ander eten en drinken zou zijn, wat ze normaal niet krijgen; zonder extra werk voor de keukenbrigade. We hebben hotdogs gemaakt, dikke kipkluiven gebakken en cola en frisdrank gekocht. Na de feestelijke maaltijd hebben de kinderen gedanst. Het was een gezellige, vrolijke boel!

19.54.21
In Phnom Penh zijn we op zoek gegaan naar een gitarenwinkel en met flink afdingen hebben we twee grote en twee kleine gitaren kunnen kopen. Twee jongens konden al een beetje gitaarspelen en hebben beloofd les te gaan geven aan de andere kinderen. De leiding heeft fietsen gekocht en die arriveerden toen wij uit de stad terugkwamen. Nog dezelfde week werd het dak van het gastenverblijf geïsoleerd en werd er nieuwe en aanvullende software voor de laptops gekocht.

19.54.33
19.54.44
Na alle aankopen en activiteiten bleek er nog een klein bedrag over en dat wordt besteed aan iets extra’s tijdens een tripje dat de kinderen gaan maken tijdens een vakantie.
Al met al hebben wij een prachtige tijd gehad op Samrong, hebben we gezien hoe belangrijk deze plek voor deze kinderen is. Alle extra aandacht die deze kinderen krijgen werkt positief. Dankzij jullie giften hebben wij iets extra’s kunnen toevoegen. We zijn jullie daarvoor zeer dankbaar.
Wij hebben met eigen ogen gezien dat de Stichting WWCF heel goed werk verricht. Helaas is er, mede door de economische groei in Cambodja, steeds meer geld nodig om alle voorzieningen in stand te houden. De Stichting zoekt dan ook sponsors/donateurs die kunnen bijdragen in de exploitatiekosten van de kinderleerboerderij (zie de website: www.wwcf.nl).

Rotterdam, 25 januari 2018 Eefje Lonis en Lou Verhage

19.54.54

Ondersteuning vanuit Nederland:
Stichting WWCF
Pascalweg 49
3076 JL Rotterdam
Tel: +31(0)10-4199188
E-mail: info@wwcf.nl


WWCF
Bankrekeningnummer:
NL17 INGB 0004 655 035
BIC code: INGBNL2A
RSIN: 813164151


Direct Helpen:

 

logo_donateur

 


Download hier het Jaarverslag van 2016