Dutch-NetherlandsEnglish (United Kingdom)

Eefje Lonis en Lou Verhage

Na onze email in november 2017 over kinderleerboerderij Samrong is er door jullie geld gestort op onze bankrekening. Bij ons vertrek konden we een fantastisch mooi bedrag meenemen: € 2484,50.

19.53.02
Op 11 december 2017 vertrokken wij door de heftige sneeuwstorm vertraagd naar Cambodja.
Bij aankomst op Samrong, zo’n 15 km buiten Phnom Penh (de hoofdstad), werden we (met onze vrienden Simone en Gerard)hartelijk begroet en kregen we een rondleiding. Een grote open hal (een soort afdak ) is een centrale gemeenschapsruimte waar aan lange tafels gegeten wordt en allerlei bijeenkomsten worden gehouden. In het midden een tafel met stoelen voor de staf en gasten.

19.53.14
In de centrale hal is ook een kleinere ruimte die als bibliotheek dienst doet met een behoorlijke hoeveelheid boeken, prentenboeken en spelletjes. Ook de twee keukens en afwasruimte zijn gelegen bij de gemeenschapsruimte.

Als je door het hek het terrein opkomt is links het slaapgebouw, waar de kinderen slapen in kleine zalen; de slaapzalen zijn gezellig versierd; er staan (stapel)bedden, kasten en bureautjes. De kinderen moeten zelf alles schoonhouden en opruimen. Naast de slaapgebouwen is nog een huisje met computerlokaal en tevens oefenruimte om te musiceren.

19.53.24
Verder naar achteren op het enorme terrein staan nog enkele kleinere gastengebouwen en het kantoor met daarboven ook slaapruimtes voor vrijwilligers die op Samrong verblijven. Daarachter bevinden zich het open klaslokaal en wasruimtes. Ieder kind wast zijn eigen kleding en ruimt het zelf op. Opvallend is dat dat bij de meisjes geordender gaat dan bij de jongens. Veel ruimte om te spelen en te sporten. Er is ook een grote visvijver. Rondom zijn tuinen waar van alles verbouwd wordt voor eigen consumptie.

19.53.34
Op Samrong, dat al 17 jaar bestaat wonen ongeveer 55 kinderen. Bij de start waren dat alleen maar kinderen die van de vuilnisbelten werden gehaald. De laatste jaren worden er ook kinderen naar Samrong gebracht, omdat er door werkloosheid, alcoholmisbruik of geweld in het gezin niet voor ze gezorgd wordt. De leeftijden varieren van 4 tot 18 jaar. Alle jongere kinderen gaan naar de school in het dorp: de helft ’s ochtends en de andere helft ’s middags. De kinderen die niet naar school zijn, krijgen bijlessen (vooral Engels) in het lokaaltje op het terrein, soms gegeven door een vrijwillger, anders door de enthousiaste assistent manager Phanny. De oudere kinderen zitten op middelbare scholen en enkele ouderen op de universiteit. Twee van de eerste weeskinderen zijn gebleven: Theary (26 jaar) regelt de huishouding en woont met haar man in een huisje op het terrein. Savy (ook 26 jaar), over 2 maanden afgestudeerd technisch ingenieur, woont ook in een huisje op het terrein en ondersteunt de leiding en helpt met technische klussen. Vyrak, kinderarts, is de directeur en wordt geassisteerd door Phanny. Verder zijn er twee tuinmannen en een kokkin in dienst.
Tot zover de context die we aantroffen.
Wat ons meteen en de dagen daarna opviel, is dat de kinderen heel ontspannen en vrolijk zijn. Alles gaat op een natuurlijke manier en heel gedisciplineerd, en er is geen strak regime. Iedereen heeft een algemeen taakje en in groepjes wordt dat uitgevoerd, van water geven aan de struiken en planten tot het verzamelen van bladeren in een kruiwagen. Drie keer per dag gaat de bel en krijgt iedereen een sobere maaltijd. De kinderen spelen met en zorgen voor elkaar . Ouderen helpen de kleintjes. Het is niet voor te stellen, maar er is nauwelijks ruzie of geschreeuw, nee ze hebben samen heel veel plezier en lijken heel gelukkig. Er wordt gesport en er worden allerlei extra activiteiten bedacht en uitgevoerd, zoals de Taekwondo-lessen in het weekend.
Altijd kwam er wel een kind naar je toe en wilde even een praatje of even stoeien of kietelen; daaraan merk je dat persoonlijke aandacht voor deze kinderen heel bijzonder is. De omgang tussen de stafleden en de kinderen is heel ontspannen en vrolijk.

19.53.44
Ik wilde graag lessen geven aan de kinderen en heb afgestemd met Phanny. Nora, een Rotterdamse vrijwilliger die tegelijk met ons arriveerde, en ik zijn in de bibliotheek gedoken en hebben met de aanwezige materialen een aantal lessen bedacht en gegeven aan de kinderen. Eefje, Simone en Gerard assisteerden soms en maakten foto’s. De lessen waren een feest; de kinderen waren heel enthousiast, leergierig en vrolijk. We hebben lesgegeven over constructies (hoge gebouwen), boten, over portretten, de letter van je naam, enz. Alles in het Engels op een creatieve, ontspannen manier, voor de kleintjes soms vertaald in het Cambodjaans, ook met het doel om Engels te leren spreken. De kinderen hebben getekend, geplakt en gezongen.
19.54.00

Een aantal sponsoren vooral uit de omgeving van Rotterdam zorgt ervoor dat Stichting WWCF (World Wide Children Farms) de reguliere exploitatie (salarissen, levensonderhoud van de kinderen, enz.) kan betalen. Wij hadden geld ingezameld om iets extra’s te kunnen doen. We hebben de leiding (Vyrak en Phanny) verteld over onze inzameling en gevraagd of zij ideeën hadden. Zelf wilden we gitaren kopen en een feestje organiseren voor de kinderen. Vyrak en Phanny hebben een begroting gemaakt en ons die overlegd. Daar kwam uit dat ze graag een aantal nieuwe fietsen wilden hebben (de kinderen gaan op de fiets naar school in het dorp), nieuwe software voor de laptops, isolatie voor een dak van een gastenhuisje.
Het feestje zou pas echt een feestje worden als er ander eten en drinken zou zijn, wat ze normaal niet krijgen; zonder extra werk voor de keukenbrigade. We hebben hotdogs gemaakt, dikke kipkluiven gebakken en cola en frisdrank gekocht. Na de feestelijke maaltijd hebben de kinderen gedanst. Het was een gezellige, vrolijke boel!

19.54.21
In Phnom Penh zijn we op zoek gegaan naar een gitarenwinkel en met flink afdingen hebben we twee grote en twee kleine gitaren kunnen kopen. Twee jongens konden al een beetje gitaarspelen en hebben beloofd les te gaan geven aan de andere kinderen. De leiding heeft fietsen gekocht en die arriveerden toen wij uit de stad terugkwamen. Nog dezelfde week werd het dak van het gastenverblijf geïsoleerd en werd er nieuwe en aanvullende software voor de laptops gekocht.

19.54.33
19.54.44
Na alle aankopen en activiteiten bleek er nog een klein bedrag over en dat wordt besteed aan iets extra’s tijdens een tripje dat de kinderen gaan maken tijdens een vakantie.
Al met al hebben wij een prachtige tijd gehad op Samrong, hebben we gezien hoe belangrijk deze plek voor deze kinderen is. Alle extra aandacht die deze kinderen krijgen werkt positief. Dankzij jullie giften hebben wij iets extra’s kunnen toevoegen. We zijn jullie daarvoor zeer dankbaar.
Wij hebben met eigen ogen gezien dat de Stichting WWCF heel goed werk verricht. Helaas is er, mede door de economische groei in Cambodja, steeds meer geld nodig om alle voorzieningen in stand te houden. De Stichting zoekt dan ook sponsors/donateurs die kunnen bijdragen in de exploitatiekosten van de kinderleerboerderij (zie de website: www.wwcf.nl).

Rotterdam, 25 januari 2018 Eefje Lonis en Lou Verhage

19.54.54

 

Volunteer in Cambodia

Would you like to volunteer abroad?

Considering working with children?

Want to do something that matters?

Samrong Children’s Farm is a working farm and home for underprivileged and orphaned children just outside Phnom Penh, Cambodia.  As with most charitable endeavours, we are always looking for funding but most of all we want help.  So if you want to spend a couple of weeks doing something truly worthwhile, help children to learn, bring your experience to a place that needs it.

Lots of Gap Year or Student Experience companies will charge you hundreds of pounds to spend a week with us, and we see very little of it.  By booking direct with us you can pay less and make sure that the Farm sees every penny of the money you raise to be here.

Interested?  Click here to volunteer in Cambodia.

 

Charlotte & Matt

SAMRONG CHILDREN'S FARM

Samrong Farm is a great place for children to grow in self-confidence, skills and education. In February 2015 we had the chance to become part of the Samrong family and spent 2 weeks living with and teaching the children to whom this is their home. The children there are fun loving and positive individuals who love to welcome visitors. On our first day at Samrong we didn't really know what to expect, however we were welcomed straight away and we were able to get stuck in, helping the children with their daily routines of watering the gardens. The children at Samrong are very sociable and enjoyed finding out about our lives and telling us about theirs.

Read more: Charlotte & Matt

 

Annika Tombleson

For four young travellers, our excitement and fascination was hard to contain when we first set foot in Phnom Penh. Despite a long plane trip and very few hours sleep, we couldn't help but explore the city before taking a rest. On our first day there, we ventured out on a boat trip which exposed us to the lives of the river people. Juxtaposed above this sea of boats, were grand mansions, exemplifying the diversity within Cambodia. This was our first sight of both the wealth and poverty that existed in this vibrant country. The markets we visited were bustling, singing with barterers and the smells were overwhelming. The experience was one which is unforgettable.

Read more: Annika Tombleson

   

Emma Lloyd

When a child calls you “mama” you know you have made a difference.

My name is Emma and I am a British female teacher. I live in Perth, Western Australia. 
Choosing to volunteer at Samrong Farm is a decision that I will never regret and I look forward to going back. Below is my story.

Read more: Emma Lloyd

 

Ollie Smallwood, from England

Leaving our hostel in the centre of Phnom Penh we climb inside our compact tuk tuk cabin attached to the back of Kiwi's motorbike; bottle of water in one hand and surgeon-style mask in the other we set off on our 45 minute commute.
The morning rush hour in Phnom Penh is congested and chaotic (a metaphor for life in Cambodia's capital city): The 4x4 Lexus sit at the top of the food chain bullying the other vehicles in much the same way as their passengers, shielded behind dark glass, rule the country. Barely roadworthy, trucks used to transport building materials stir up a concoction of black fumes and dust, to be inhaled by the majority. Motorbikes provide family transport: two or three kids sandwiched between parents. Tuk-Tuks and bicycles weave in all directions. With no traffic lights, and few junctions or roundabouts to order the flow of vehicles, progress relies on opportunism and trust.
Kiwi nervelessly steers our path to the other side of the city and onto the dusty highway, masks and sun shades firmly in place to protect our eyes and lungs. A mixture of concrete buildings and huts exist along the side of the road amongst a sea of rubbish. The inhabitants often smile and wave as we pass by.

Read more: Ollie Smallwood, from England

   

Page 1 of 2

Support from the Netherlands:
Stichting WWCF
Pascalweg 49
3076 JL Rotterdam
Ph.: +31(0)10-4199188
E-mail: info@wwcf.nl

WWCF
Bankaccount: NL17 INGB 0004 655 035
BIC code: INGBNL2A
RSIN: 813164151


Instant Help:

logo_sponsor

 


ANNUAL REPORT 2016

The English version of the Annual Report 2016 as prepared by our secretary is now downloadable from this site
Download the annual 2016 here 

Please enjoy reading this document which highlights all major activities of CCSF and WWCF throughout the year. And there are lots of pictures also!

The financials are also included.